หนังสือพิมพ์ไทยในอเมริกา(แอล.เอ.)

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ ptipitaka@yahoo.com

ผมไม่ แปลกใจกับผลการวิจัย เรื่อง “อดีต ปัจจุบัน และอนาคต: บทบาทและแนวโน้มของหนังสือพิมพ์ไทยในแอล.เอ.” ของ ดร.สุกัญญา บูรณเดชาชัย  อาจาย์จากมหาวิทยาลัยบูรพา ซึ่งได้รับทุนสนับสนุนจากมูลนิธิอิศรา อมันตกุล สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย ให้เดินทางมาทำวิจัย และศึกษาเพิ่มเติมที่มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน ที่เสนอผลการวิจัยออกมาเมื่อเร็วๆนี้  และคิดว่าพี่น้องคนไทยส่วนใหญ่ที่ปักหลักทำมาหากินอยู่ในอเมริกามาหลายๆปี โดยเฉพาะที่ลอสแองเจลิส หรือแอล.เอ.ก็คงเช่นเดียวกับผม

งานวิจัยดังกล่าว เป็นการรวบรวมข้อมูล จากการสัมภาษณ์บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ไทยในลอสแองเจลิส ที่มีอายุการทำงาน 5 ปีขึ้นไป รวม 9 ชื่อฉบับ เลิกกิจการไปแล้วสองฉบับ และสัมภาษณ์นักวิชาการ ส่วนราชการ รวมถึงผู้อ่านกลุ่มต่างๆ รวมทั้งการค้นหารูปแบบของหนังสือพิมพ์ไทยในแอล.เอ. ที่สามารถตอบสนองความต้องการของผู้อ่าน สนองตอบต่อความต้องการของชุมชนไทยได้อย่างมีประสิทธิภาพ

จะขอยกตัวอย่างส่วนหนึ่งของผลการวิจัย (ข้อมูลจากเว็บไซต์หนังสือพิมพ์เสรีชัยhttp://www.sereechai.com /demo/news.php?no=8537) เช่น   ผลวิจัยพบว่า เป้าหมายของการทำหนังสือพิมพ์ไทยในแอลเอ เพื่อเป็นช่องทางในการติดต่อสื่อสาร ให้ข้อมูลข่าวสารต่อคนในชุมชน พิทักษ์ผลประโยชน์ของชุมชน สร้างชุมชนให้เข้มแข็ง

ผลวิจัยพบว่า เจ้าของ ผู้บริหารหรือบรรณาธิการส่วนใหญ่ เป็นคนมีบารมี และมีเครือข่ายทางสังคม แต่ส่วนใหญ่มีอาชีพหลักด้านอื่น เพราะไม่สามารถยังชีพโดยการทำงานหนังสือพิมพ์อย่างเดียวได้ เป็นธุรกิจที่ไม่มีกำไร ทำด้วยใจรัก หนังสือพิมพ์ทั้งหมดแจกฟรี มีรายได้จากค่าโฆษณา เนื้อหาข่าวสารส่วนใหญ่ มาจากอินเตอร์เน็ต ไม่มีกิจกรรมส่งเสริมการขายหรือการตลาด

สำหรับ ความคิดเห็นของผู้อ่าน นั้น ดร.สุกัญญา แบ่งออกเป็นสามกลุ่มอายุ คือคนไทยรุ่นบุกเบิก ซึ่งไม่สันทัดภาษาอังกฤษ และไม่ถนัดในการใช้คอมพิวเตอร์ จึงยังอ่านฉบับพรินท์ที่แจกฟรีตามวัด ตลาด หรือร้านอาหารไทยทั่วไป โดยสนใจอ่านข่าวสารบ้านเมืองจากประเทศไทยและข่าวบันเทิงจากประเทศไทยมากที่ สุด

กลุ่มที่สอง เป็นลูกหลานของคนรุ่นแรก ซึ่งมีจำนวนเพียงเล็กน้อยที่ยังอ่านภาษาไทยได้ หรือให้ความสนใจกับชุมชนไทย ยกเว้นกลุ่มที่เข้ามามีบทบาทในการทำงานพัฒนาสังคม จึงต้องติดตามอ่านข่าวสารของชุมชน หรือใช้หนังสือพิมพ์ไทยในแอลเอ เป็นเครื่องมือในการเผยแพร่ข่าวสารของกลุ่มตน

ผู้อ่านกลุ่มที่สาม แบ่งเป็น 2 ประเภท คือลูกหลานไทยที่เกิดและเติบโตในอเมริกา และด้วยข้อจำกัดของภาษาทำให้กลุ่มนี้จะไม่สนใจอ่านหนังสือพิมพ์ภาษาไทยเลย ส่วนประเภทที่สองคือคนรุ่นใหม่ที่เพิ่งเดินทางมาถึง อาจจะมาเรียนหรือมาทำงาน ซึ่งต้องใช้หนังสือพิมพ์ไทย ทั้งฉบับพรินท์และออนไลน์ เพื่อรับรู้ข่าวสาร และหางาน

ผลการวิจัยยัง พบด้วยว่า ชุมชนไทยในแอล.เอ. ให้ความสนใจใกล้ชิดกับหนังสือพิมพ์ไทยมาก โดยระบุว่ามีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนสังคม เชื่อมโยงชุมชน และกระจายข่าวสาร และบันเทิงต่างๆ โดยนิยมอ่านข่าวสารบ้านเมืองและข่าวบันเทิงจากประเทศไทยมากที่สุด รองลงมาคือข่าวกิจกรรมของสังคม โฆษณาย่อย และข่าวสารของประเทศอเมริกาที่เกี่ยวข้องกับชุมชนไทย

ผู้อ่านส่วนใหญ่ยังคงเห็นว่าหนังสือพิมพ์ไทยในแอล.เอ. มีปัญหาด้านจริยธรรม มีความเป็นกลางน้อย มีการเลือกข้าง นำเสนอข้อมูลเพียงฝ่ายเดียว มีระบบอุปถัมภ์ บางฉบับทำหน้าที่เป็นเครื่องมือในการประชาสัมพันธ์ตัวเองหรือธุรกิจของตัว เองเป็นหลัก ไม่มีการนำเสนอข่าวที่เป็นประโยชน์ต่อชุมชน เพราะให้ความสำคัญกับสปอนเซอร์เป็นหลัก และบางฉบับยังคัดลอกข่าวสารจากประเทศไทยโดยไม่มีการอ้างอิง

อย่างที่ว่าครับ ผลการวิจัยของอาจารย์สุกัญญาไม่ได้อยู่เหนือความคาดหมายของคนที่ใช้ชีวิต ประจำวัน หรือเคยใช้ชีวิตอยู่ที่แอล.เอ.มานานในระดับหนึ่ง  ผลการวิจัยจึงเท่ากับเป็นการยืนยันข้อเท็จจริงที่เป็นมาอย่างเนิ่นนานของ สื่อไทยในแอล.เอ.โดยเฉพาะสื่อสิ่งพิมพ์ทั้งหลาย

ทั้งๆที่ความจริงแล้ว เรามีคนไทยซึ่งเป็นผู้บริโภคสื่อสิ่งพิมพ์เหล่านี้จำนวนไม่น้อย แต่ของเรากลับพบว่าอย่างที่รายงานการวิจัยชิ้นนี้ระบุ

ผมเข้าไปสัมผัสเรื่องนี้จากการทำงานในวงการสื่อสิ่งพิมพ์ไทยที่ แอล.เอ.ตั้งแต่เมื่อปี 1998  และอีกหลายปีต่อจากนั้น  ถึงตอนนี้ก็ยังไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงเชิงบวกมากนักสำหรับสื่อไทยที่นั่นและ หากจะหมายรวมถึงสื่อไทยในอเมริกาทั้งหมดก็ได้ ด้วยเหตุผลและลักษณะแห่งองค์ประกอบตามผลการวิจัยที่อาจารย์สุกัญญาทำเอาไว้

ขณะที่เมื่อเทียบกับสื่อภาษาอื่น เช่น เวียดนาม เกาหลี ฟิลิปปินส์ จีน ที่อยู่ในอยู่ในอเมริกา ล้วนรุดหน้าไปไกลมาก (น่าจะ)ด้วยผลของจำนวนคนบริโภคสื่อ และผลของความพร้อมพรักสามัคคีอันเป็นวัฒนธรรมของชาตินั้น ในยามที่ฝ่ายสื่อของไทยเรานั้น คุณค่าทางด้านจริยธรรมและคุณธรรม แทบไม่รู้จะพูดถึงได้อย่างไร ยิ่งมองย้อนหลังกลับไปประมาณ 10-15 ปีที่ผ่านมา

ผมไม่ทราบรายละเอียดอย่างชัดเจนว่าอาจารย์สุกัญญาให้นิยามคำว่า “หนังสือพิมพ์(ไทย)”ว่าอย่างไร หมายถึงความเป็นหนังสือพิมพ์ ต้องมีองค์ประกอบอะไรบ้าง ซึ่งในวงการสื่อสิ่งพิมพ์สากลย่อมรู้ดีกว่า หนังสือพิมพ์ตามมาตรฐานนั้นหมายความว่าอย่างไร คงไม่ใช่ใครมีข้อเขียนข้อความอะไรต่างๆ แล้วพิมพ์ออกมาก็กลายเป็นหนังสือพิมพ์ขึ้นมาได้

องค์ประกอบที่ว่า อย่างเช่น บรรณาธิการ กองบรรณาธิการ ผู้พิมพ์ผู้โฆษณา และฝ่ายต่างๆที่อยู่นอกเหนือจากกองบรรณาธิการ รวมๆเรียกว่า “องค์กร” (หนังสือพิมพ์) และคำว่า องค์กรก็หมายความถึง การทำงานของคนตั้งแต่ 2  คน ขึ้นไป

ผมไม่ทราบว่า หากสิ่งที่ได้ชื่อว่า “หนังสือพิมพ์”นั้น มีคนทำงานอยู่คนเดียว คือเจ้าของ ทำหน้าที่ทุกอย่าง แล้วจะเรียกว่า หนังสือพิมพ์ ได้หรือไม่ อาจารย์สุกัญญาได้เจาะตรงประเด็นนี้หรือเปล่า?เพราะการทำงานของ “สื่อพิมพ์ไทย”ที่นี่ บางเจ้า(ของ) เป็นเช่นที่ว่านี้

คงต้องบอกพี่น้องที่เมืองไทยว่า ที่นี่นั้น ระบบความเป็นอยู่ ระบบการทำงาน ของสื่อของคนไทยเราแตกต่างจากเมืองไทย จากข้อจำกัดในหลายด้าน รวมถึงวัฒนธรรมของสื่อสิ่งพิมพ์ที่ส่งทอดกันหลายปี นับแต่ประวัติการลงหลักปักฐานในอเมริกาของคนไทยรุ่นแรกๆ

ที่เคยเห็นภาพหนังสือพิมพ์ที่เมืองไทย มาเจอการทำงานของหนังสือพิมพ์ไทยที่แอล.เอ. หรือในอเมริกา อาจตื่นเต้นตกใจจนพูดอะไรไม่ออก นี่ยังไม่ต้องพูดถึงการทำงานของหนังสือพิมพ์ขั้นมาตรฐานอย่างสื่อหนังสือ พิมพ์ของอเมริกันเอง

ในโลกออนไลน์  คนไทยในอเมริกา รับรู้ข่าวสารจากเมืองไทย ได้พอๆกันหรือเกือบเท่ากันกับคนไทยในเมืองไทย หากว่าพวกเขาสนใจ, จึงไม่ค่อยมีความแตกต่างระหว่างคนไทยที่นี่กับคนไทยที่เมืองไทย เสมือนนั่งดูสถานการณ์อยู่ในเมืองไทยเช่นเดียวกับคนไทยในประเทศ

คนไทยรุ่นใหม่  หรือรุ่นที่ใช้คอมพิวเตอร์ได้ อ่านภาษาไทยได้ พวกเขาส่วนใหญ่ใช้การติดตามข่าวสาร สถานการณ์บ้านเมืองผ่านทางอินเตอร์เน็ต ถือเป็นทางเลือกที่ง่ายที่สุด  เพราะข่าวสารต่างๆสามารถเข้ามาอยู่ในห้องนอนที่บ้านนั่นเอง

ประเมินจากผลจากงาน วิจัย(ยืนยัน)ของอาจารย์สุกัญญา บวกกับพฤติกรรมของคนไทยผู้บริโภคสื่อในปัจจุบันในแอล.เอ.หรืออเมริกาแล้วก็ จะเห็นอนาคตของหนังสือพิมพ์ไทยในอเมริกาขึ้นมาพลัน !

  1. #1 by Siammedia Newspaper on เมษายน 29, 2012 - 12:38 pm

    ผลการวิจัยไม่สามารถครอบคลุมถึงผมและสยามมีเดียได้เพราะผมเป็นTHai Media from First Generation ที่มาเรียนหนังสือ “ไม่ได้มาบุกเบิกโดยการใช้แรงงาน” จบแล้วได้ทำงานในด้านวิศวกรรมในโรงงานสร้างเครือง บินจนRetired มาทำหนังสือพิพท์แต่อย่างเดียว
    สยามมีเดีย ไม่เหมือนนสพ.ฉบับอื่นเนื่องจากการที่มี Financial Strong from small advertising จำนวนมาก ทำให้มีอิสสระมากขึ้นในการเสนอข่าว
    ปล.ผมเห็นว่าการวิจัยที่ไม่สมบูรณ์
    อรรคเดช ศรีพิพัฒน์

    • #2 by jaojook on พฤษภาคม 1, 2012 - 5:18 am

      ขอบคุณสำหรับความเห็นครับ พี่แตน

      พีร์

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: